Hond

Ik heb nog nooit een hond gehad.
Ik heb er altijd een gewild, maar nooit gemogen.
Ik wilde wel, maar mijn ouders niet.
Ik wilde wel, maar het ging niet samen met mijn studie.
Ik wilde wel, maar mijn vriendje niet.
Ik wilde wel, maar het ging niet samen met mijn werk.
En ondertussen.
Wil ik nog steeds.
Een hond.

Ik heb een hond.
Ik heb haar altijd al gehad, mijn hele leven.
Ze is er niet altijd, soms even wel, dan weer een hele tijd niet.
Wanneer het me uitkomt duikt ze op.
Wandelt ze mee.
Keurig naast me, zonder te trekken.
De laatste tijd is ze er heel vaak.
Ze heet Tina.
Een wolk van een dier.
Ze is mijn droomhond.

Creatief met boontjes

Mijn mama's creativiteit na het doppen van de boontjes...
Prachtig hè?

Maan

Hij hoeft maar een klein zetje te geven om hem in beweging te brengen
Dan rolt hij zo die duin af
En stuitert hij over het strand
Met een plons, even kopje onder
En dan snel weer boven
Dan drijft hij de zee in, verder en verder
Tot hij niets meer is dan een lichtpuntje aan de horizon
Dobberend op weg naar de andere kant van de wereld
Waar een meisje staat te wachten
En als hij aanspoelt en die duin daar oprolt
Geeft ze hem weer een zetje terug

Splitsing

Ik loop, vlieg, ren, struikel, kruip, wandel over mijn paadje.
De laatste tijd was de weg behoorlijk steil, met scherpe steentjes die pijn zijn gaan doen aan mijn voeten.
Er is iemand met me mee komen wandelen en klauteren en dat heeft geholpen.
Dan vergeet je die scherpe steentjes een beetje en heb je meer zin om door te gaan.
Nu zijn we aangekomen bij een splitsing, bovenaan de helling.
We kunnen twee kanten op, zie ik.
Ik zie ook ongeveer welke richting ze in gaan.
De weg die we volgen loopt terug omlaag.
De stenen zijn groter en scherper, het wordt er donkerder.
Na een tiental meters is het te mistig om te kunnen zien hoe de weg verder loopt.
En dan is er die afslag.
Het is een recht pad, vooruit.
Niet omhoog, niet omlaag, gewoon recht vooruit.
De zon schijnt er, de bloemen bloeien er en de ondergrond is rustig voor mijn voeten.
We besluiten allebei dat we deze alfslag willen nemen.
Natuurlijk kies je daarvoor.

Maar er staat een bordje bij: "Geen Toegang Zonder Permissie"
We moeten het eerst vragen.
En wachten op antwoord.
Op toestemming.

En daar staan we nu, wachtend op die splitsing.
Hopend dat we de juiste weg mogen gaan volgen.